नौ महिना कोखमा राखेर जन्माएको र अनेक दुःखले हुर्काएको सन्सतान कुलतमा लागे के होला ?

समाज प्रति मेरो मनको पीडा र आग्रह

रमेश बस्नेत, कञ्चनपुर

आज दोधारा चाँदनी नगरपालिकाको एक सचेत नागरिकको हैसियतले जब म आफ्नो समाज, टोल र गाउँका युवाहरूको अवस्था नियाल्छु, मन अत्यन्तै दुख्छ। कुनै समय खेलमैदानमा दौडिने, परिवारको आशा बन्ने, समाज र देशका लागि केही गर्ने सपना बोकेका धेरै युवाहरू आज लागू औषध दुर्व्यसनको दलदलमा फस्दै गएको दृश्य देख्दा हृदय नै चसक्क दुखेर आउँछ।
एक आमाबुबाले नौ महिना कोखमा राखेर जन्माएको सन्तान, अनेक दुःख र संघर्ष गरेर हुर्काएको छोरा वा छोरी गलत बाटोमा लागेको खबर सुन्नुपर्दा त्यो परिवारको पीडा शब्दमा बयान गर्न सकिँदैन। लागू औषधको कुलतले केवल एक व्यक्तिलाई मात्र होइन, एउटा परिवार, समाज र समग्र भविष्यलाई नै बिस्तारै नष्ट गर्दै लगिरहेको छ। कतिपय आमाबुबाका आँखाका आँसु सुकिसकेका छन्, कतिपय परिवारका सपना चकनाचुर भएका छन्, र कतिपय युवाहरू आफ्नै जीवनलाई अन्धकारतर्फ धकेलिरहेका छन्।
युवा भनेका देशका मेरुदण्ड हुन्। तर मेरुदण्ड नै कमजोर हुँदै गएपछि समाज कसरी बलियो बन्न सक्छ? आज हामीले मौन बसेर हेर्ने हो भने भोलि यसको मूल्य अझ ठूलो रूपमा चुकाउनुपर्ने अवस्था आउन सक्छ। त्यसैले यो कुनै एक व्यक्ति, एक परिवार वा एक निकायको मात्र समस्या होइन, यो हामी सबैको साझा चिन्ता र जिम्मेवारीको विषय हो।
लागू औषध दुर्व्यसन नियन्त्रणका लागि परिवारले आफ्ना सन्तानसँग नजिकको सम्बन्ध कायम गर्नुपर्छ, विद्यालयले नैतिक शिक्षा र सचेतनालाई जोड दिनुपर्छ, समाजले युवाहरूलाई हेर्ने दृष्टिकोण परिवर्तन गर्नुपर्छ, स्थानीय सरकारले खेलकुद, सीपमूलक तालिम र रोजगारीका अवसरहरू सिर्जना गर्नुपर्छ तथा सुरक्षा निकायले अवैध कारोबारमाथि कडा निगरानी बढाउनुपर्छ। सबैभन्दा महत्वपूर्ण कुरा, युवाहरू स्वयंले आफ्नो जीवनको मूल्य बुझ्नुपर्छ। एक क्षणको गलत निर्णयले जीवनभर पछुताउनुपर्ने अवस्था आउन सक्छ।
म दोधारा चाँदनीका सम्पूर्ण अभिभावक, शिक्षक, समाजसेवी, जनप्रतिनिधि, बुद्धिजीवी र युवाहरूलाई हातेमालो गर्दै लागू औषधविरुद्धको अभियानमा एकजुट हुन हार्दिक अपिल गर्दछु। आज हामी जागेनौँ भने भोलि धेरै घरका चुल्हा रोइरहेका हुनेछन्, धेरै आमाहरूका आँखाबाट आँसु झरिरहेका हुनेछन्, र धेरै युवाहरूका सपनाहरू समयभन्दा अगावै समाप्त भएका हुनेछन्।
आउनुहोस्, युवालाई कुलत होइन, कुलीनता दिऔँ। निराशा होइन, आशा दिऔँ। अन्धकार होइन, उज्यालो भविष्य दिऔँ। लागू औषधमुक्त दोधारा चाँदनी निर्माण गर्नु केवल एउटा नारा होइन, आजको आवश्यकता र भोलिको जिम्मेवारी हो। हाम्रो एकताको बलले मात्र युवाहरूलाई बचाउन र समाजलाई सुरक्षित बनाउन सक्छ। आजैबाट सचेत बनौँ, युवालाई बचाऔँ, भविष्य बचाऔँ।